இராஜேந்திர சோழன் – Rajendra Chola I

இராஜேந்திர சோழன் – Rajendra Chola I

இடைக்காலச் சோழர்களில் ஒருவரான இராஜேந்திர சோழன் சோழர்களின் புகழ்பெற்ற மன்னர்களுள் ஒருவரும் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தை நிறுவியவரும், முதன் முதலில் அயல்நாட்டிற்குப் பெரும் படை எடுத்துச் சென்ற முதல் இந்திய மன்னனும் ஆவார். இவர் மற்றொரு புகழ்பெற்ற சோழ மன்னர்களுள் ஒருவரும் தஞ்சை பெரிய கோவிலை கட்டியவருமான இராஜராஜ சோழனின் மகன் ஆவார்.

விஜயாலய சோழன் காலத்தில் தொடங்கிய சோழப் பேரரசு இராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் அதன் பொற்காலத்தை எட்டியது. இராஜேந்திர சோழன் அவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் ஏற்கனவே பரந்து விரிந்திருந்த சோழப் பேரரசின் எல்லையை மேலும் விரிவுபடுத்தினார்.

இராஜேந்திர சோழன் ஆட்சிக்காலத்தில் சோழநாடு, இலங்கை, மாலத்தீவு, கடாரம், ஸ்ரீவிஜயம், மலேயா, சுமத்ரா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய மிகப்பெரிய நிலப்பரப்பாக விளங்கியது. இராஜேந்திர சோழனே முதன் முதலில் அயல்நாட்டிற்குப் பெரும் படை எடுத்துச் சென்ற முதல் இந்திய மன்னன் ஆவார்.

இராஜேந்திர சோழன் வங்காள தேசத்தை ஆண்ட மன்னர் மகிபாலனை வென்று வங்காள தேசத்தை சோழ நாட்டுடன் இணைத்தார். அதன் வெற்றியைச் கொண்டாடும் வகையில் கங்கை கொண்ட சோழபுரம் என்னும் புதிய தலைநகரத்தை உருவாக்கினர். இராஜேந்திர சோழன் கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு சோழ நாட்டை ஆட்சி செய்தார். கங்கை கொண்ட சோழபுரத்தில் சிவபெருமானுக்காக இராஜேந்திரன் கட்டிய கற்கோயில் சோழர் காலக் கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக இன்றளவும் விளங்கி வருகிறது. இந்தயாவில் வாயுக் கடவுளுக்குக் கட்டப்பட்ட ஒரே கோயிலான, ஆந்திராவின் சித்தூர் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள காலஹஸ்தி கோயில் இராசேந்திர சோழனால் கட்டப்பட்டது.

இராஜேந்திர சோழன் இளவரசனாக இருந்த பொழுதே சோழப் படைகளுக்குத் தலைமை வகித்து மேற்குப் பகுதிகளில் போர்களை நடத்தியவன். இராஜேந்திர சோழன் தலைமையில் சோழப்படைகள் கொங்கணம், துளுவம் முதலான நாடுகளை வென்று கைப்பற்றியதோடு, சேரனை அவனுடைய மலை நாட்டை விட்டு ஓடும்படி செய்தது. மேலும் இராஜேந்திர சோழன் தெலுங்கரையும் இராட்டிரகூடரையும் வென்றான். இராஜேந்திர சோழன் வேங்கி, கங்கை மண்டலங்களுக்கு மகா தண்ட நாயகனாக அமர்த்தப்பட்டான். ‘பஞ்சவன் மாராயன்’ என்ற பட்டமும் இராஜேந்திர சோழனுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. இராஜேந்திர சோழன் ‘மும்முடிச் சோழனின் களிறு’ என்ற சிறப்புப் பெயரையும் பெற்றான்.

கி.பி. 1012ல் இராஜராஜ சோழரின் ஆட்சிக் காலத்தில், இராஜேந்திர சோழன் இணை அரசனாகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார். இராஜராஜ சோழரின் ஆட்சிக் காலத்தில் நடைபெற்ற வேங்கி மற்றும் கலிங்கப் போர்களில் இராஜேந்திர சோழனின் தலைமையில் சோழப்படைகள் மிகப்பெரிய வெற்றிகளைப் பெற்றது.

இதைத் தொடர்ந்து கி.பி. 1014ல் இணை அரசனாகப் பதவி வகித்த வந்த இராஜேந்திர சோழன் பறந்து விரிந்த சோழப் பேரரசின் மன்னராகப் பதவியேற்றார். இராஜேந்திர சோழன் தன்னுடைய ஆட்சிக் காலத்தின் துவக்கத்திலேயே தன்னுடைய மகனான இராஜாதிராஜ சோழனை இளவரசனாகப் பட்டம் சூட்டி ஆட்சிப் பொறுப்புக்களை அவனுடன் பங்கிட்டுக்கொண்டார். இது அடுத்த சோழப் பேரரசனாக யார் முடிசூடவேண்டும் என்பதில் ஏற்படும் தேவையற்ற குழப்பங்களை தவிர்த்தது. கி.பி. 1018ல் சோழ இளவரசனாகப் பதவியேற்ற இராஜாதிராஜ சோழன் ஏறக்குறைய 26 ஆண்டுகள் தந்தையுடன் சேர்ந்து ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தார். தந்தையும் மகனுமான சேர்ந்தே சோழ நாட்டை நிர்வகித்து வந்தனர்.

சோழப் பேரரசர் இராஜராஜ சோழன் தற்போதைய சென்னை, ஆந்திரம் பகுதிகளுடன், மைசூரின் ஒரு பகுதியையும் ஈழத்தையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பறந்து விரிந்த நிலப்பரப்பை சோழநாடாக அமைத்திருந்தார். இது தவிர அரசாங்க நிர்வாகம் மிகுந்த கவனத்துடன் அமைக்கப்பட்டது. பொதுக்குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டு நிலப்பிரபுக்கள், சிறு விவசாயிகளிடமிருந்து நிலத்திற்கேற்ப சரியான முறையில் வரி வசூலிக்கப்பட்டது. சிறந்த நிர்வாகம் மற்றும் ஆட்சி அமைப்பு சோழப் பேரரசர் இராஜராஜ சோழனால் அமைக்கப்பட்டது. இத்தகைய நிர்வாகத்தையும் சோழ நாட்டின் வளமையையும் இராஜேந்திர சோழன் மேலும் செழுமைப்படுத்தினார்.

நல்ல முறையில் பயிற்சியளிக்கப்பட்ட வீரர்களைக் கொண்ட பெரும் படை நாட்டின் விரிந்த எல்லையைக் காக்கவும், புதிதாகக் கைப்பற்றப்பட்ட பகுதிகளில் எழும் எதிர்ப்புகளை அழிக்கவும், வெளிநாடுகளைக் கைப்பற்றவும் உதவி புரிந்தது. ஈழம், மாலத்தீவுகள் போன்ற கடல் கடந்த நாடுகளைக் கைப்பற்றியபின் அவற்றைத் தம் அதிகாரத்திற்குள் நீடித்திருக்குமாறும் செய்ய இராஜேந்திரன் ஒரு சிறந்த கடற்படையையும் வைத்திருந்தார். கடற்படையின் உதவியுடன் கிழக்கிந்தியத் தீவுகளுடனும், சீனத்துடனும் ஏற்பட்ட வாணிகத்தையும் பாதுகாக்க முடிந்தது.

இராஜேந்திர சோழன் ஆட்சி செய்த முப்பத்து மூன்று ஆண்டுகளில் சோழ நாட்டைத் தலைசிறந்த நாடுகளில் ஒன்றாகவும், மலேய தீபகற்பத்தையும், கீழைக் கடற்கரைப் பகுதிகளையும் உள்ளிட்ட மிகப் பரந்த நாடாகவும் மாற்றி அமைத்தார். இராஜேந்திர சோழன் மேற்கொண்ட எண்ணற்ற போர்களைப் பற்றியும், கைப்பற்றிய நாடுகளைப் பற்றியும் கல்வெட்டுகள் வாயிலாக நாம் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. இராஜேந்திர சோழனின் இராணுவச் சாதனைகள், வெளிநாடுகளில் பெற்ற வெற்றிகள் ஆகியவை பற்றித் திருவாலங்காடு, கரந்தை(தஞ்சை)ச் செப்பேடுகள் ஆதாரத்துடன் தெரிவிக்கின்றன.

போர்கள்

கி.பி. 1012 ல் பட்டத்து இளவரசனாகக் பதவி ஏற்றதில் இருந்தே இராஜேந்திர சோழனின் போர்கள் துவங்கியது. இராஜேந்திர சோழனின் ஆரம்ப கால போர்களில் மிகவும் முக்கியமானது இராஷ்டிரகூடர்களுக்கு எதிரான போரும் சாளுக்கிய அரசன் சத்யாச்சிரயனுக்கு எதிரான போரும் ஆகும். இதில் சாளுக்கிய அரசனுக்கு எதிரான போரில் இராஜேந்திர சோழனின் தலைமையில் சோழப் படைகள் துங்கபத்திரை ஆற்றைக் கடந்து சாளுக்கிய நாட்டின் தலைநகர் வரை படையெடுத்துச் சென்று வெற்றிபெற்றது.

இலங்கையின் மீதான படையெடுப்பு

இந்திரன் பாண்டியர்களுக்கு அளித்ததாக கருதப்படும் இரத்தினக் கற்கள் பொறித்த வாளையும் முத்து மாலையையும் பராந்தக சோழன் கைப்பற்றிவிடக் கூடாதென பாண்டிய மன்னர்கள் ஈழ மண்டலத்தின் தென் கிழக்கிலுள்ள ரோகண நாட்டின் மன்னர்களிடம் கொடுத்திருந்தனர். இவற்றைப் பெறவும் முழு சிங்களத்தையும் சோழ அரசின் கீழ் கொண்டுவரவும் கி.பி. 1018ல் இராஜேந்திர சோழன் ஈழத்தின் மீது படையெடுத்துச் சென்றார். இந்தப் படையெடுப்பில் பெரும் வெற்றி பெற்று இராஜேந்திர சோழன் ஈழத்தின் முக்கிய இடங்களை கைப்பற்றினார். சிங்கள பட்டத்து அரசன், அரசி, இளவரசி ஆகியோரைச் சிறைப்படுத்திச் சோழநாட்டிற்குக் கொண்டுவந்தார். சிங்கள அரசன் ஐந்தாம் மஹிந்தா பன்னிரெண்டு ஆண்டுக்காலச் சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு சிறையிலேயே இறந்து போனான். இதைப்பற்றி சிங்கள வரலாற்று நூலான “மஹா வம்சமும்” கூறுகிறது.

சேரர்கள் மற்றும் பாண்டியர்களுக்கு எதிரான படையெடுப்பு

சோழ நாட்டிற்கு உட்பட்ட நாடாக இருந்தாலும் பாண்டியர்களும், சேரர்களும் அடிக்கடி உள்நாட்டில் கலகம் ஏற்படுத்தி வந்தனர். கி.பி. 1018இல் ஈழப்படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து பாண்டியர்களுக்கும் சேரர்களுக்கும் எதிரான படையெடுப்பை இராஜேந்திர சோழன் மேற்கொண்டார் . இதை இம்மன்னனின் திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகள் உறுதி செய்கின்றன. மேலும் இராஜேந்திர சோழன், பாண்டியர்களுடைய செல்வமாகிய முத்துக்களைக் கைப்பற்றினான் என்றும், கடுமையான மலைப்பகுதிகளைக் கடந்து சேர மன்னர்களை கொன்றான் என்றும் செப்பேடுகள் வாயிலாக நாம் அறியமுடிகிறது. இதைத் தொடர்ந்து உள்நாட்டு கலகத்தைத் தவிர்க்க இராஜேந்திர சோழன் தன்னுடைய மகன்களில் ஒருவனான ஜடாவர்மன் சுந்தர சோழ பாண்டியனை பாண்டிய நாட்டின் மன்னனாக முடிசூட்டி மதுரையில் இருந்து ஆட்சி செலுத்தும்படி செய்தான். ஆனால் இந்தச் சோழபாண்டியன் இராஜேந்திர சோழனின் எந்த மகன் என்பது தெளிவாகக் குறிப்பிடப்படவில்லை.

சாளுக்கியர் படையெடுப்பு

இராஜேந்திர சோழன் ஈழத்திலும் பாண்டியர், சேரர்களுக்கு எதிரான போர்களிலும் தன் கவனத்தைச் செலுத்தியிருந்த சமயத்தில் வடதிசையில் ஐந்தாம் விக்ரமாதித்தனுக்கு பிறகு மேலைச் சாளுக்கிய மன்னனாக முடிசூடிய இரண்டாம் ஜெயசிம்மன் பொறுப்பேற்றதும், சத்யாச்சிரயன் காலத்தில் சோழர்களிடம் இழந்த சாளுக்கிய பகுதிகளை தன்வசப்படுத்தத் தொடங்கினான். சாளுக்கிய மன்னன் இரண்டாம் ஜெயசிம்மன் இந்த முயற்சிகளில் ஆரம்ப காலத்தில் வெற்றியும் பெற்றிருந்தான்.

இந்தக் காலத்தில் ஜெயசிம்மன் கீழைச் சாளுக்கிய தேசமான வேங்கியிலும், தன்னுடைய ஆளுமையைச் செலுத்தினான். கீழைச் சாளுக்கிய மன்னனான விமலாதித்தனின் மரணத்திற்குப் பிறகு பட்டத்திற்கான குடும்பப் பூசலில், ஜெயசிம்மன் ஏழாம் விஜயாதித்தனை ஆதரித்தான்.

இராஜேந்திர சோழன் விமலாதித்தனின் மற்றொரு மகனான இராஜராஜ நரேந்திரனை ஆதரித்தான். இராஜராஜ நரேந்திரன் இராஜேந்திர சோழனின் மருமகன் ஆவான். இராஜராஜ நரேந்திரன், விமலாதித்தனுக்கும் இராஜராஜ சோழனின் மகளும் இராஜேந்திர சோழனின் தங்கை குந்தவைக்கும் பிறந்தவன் ஆவான்.

இதன் காரணமாக ஏற்பட்ட உள்நாட்டுச் சண்டையில் இராஜராஜ நரேந்திரன், இராஜேந்திர சோழன் உதவியால் சுலபமாக வென்றான். ஜெயசிம்மனுடனான போரில் இராஜேந்திர சோழன் வென்றார். ஆனால் ஜெயசிம்மனை துங்கபத்திரை ஆற்றின் கரைக்கு அப்பால் மட்டுமே விரட்டினான். ஜெயசிம்மனைத் தொடர்ந்து சாளுக்கியத் தலைநகரம் வரை செல்லவில்லை. இராஜேந்திர சோழன் தன்னுடைய மகளான அம்மங்கா தேவியை இராஜராஜ நரேந்திரனுக்கு கி.பி. 1022இல் திருமணம் செய்த்து வைத்தார். இரண்டாம் ஜெயசிம்மன் கி.பி. 1031இல் வேங்கி மீது படையெடுத்து விஜயாதித்தனைக் கீழைச் சாளுக்கிய மன்னனாக்கினான் இதன் காரணமாக மீண்டும் ஒரு முறை இராஜேந்திர சோழன் வேங்கி மீது படையெடுத்துக் கி.பி.1035இல் விஜயாதித்தனையும், அவனுடைய மேலைச் சாளுக்கிய ஆதரவான ஜெயசிம்மனின் படைகளையும் வேங்கியில் இருந்து துரத்திவிட்டு மீண்டும் இராஜராஜ நரேந்திரனை வேங்கி மன்னனாக அறிவித்தார்.

கங்கையை நோக்கிய படையெடுப்பு

இராஜேந்திர சோழனின் ஈழத்தின் வெற்றியும் அதைத் தொடர்து பெற்ற பாண்டியர்கள் மற்றும் சேரர்களுக்கெதிரான வெற்றியும் சோழநாட்டில் கிளர்ச்சிகளும் கலகங்களும் இல்லாமல் ஆக்கின. மேலும் மேலை மற்றும் கீழை சாளுக்கிய சாளுக்கிய தேசங்களிலும் சோழப் படைகள் பெரும் வெற்றி பெற்றன. சோழ நாட்டில் அமைதி நிலவியது.

இதைத் தொடர்ந்து இராஜேந்திர சோழனின் படைகள் கி.பி 1019இல் கங்கையை நோக்கிய தன்னுடைய படையெடுப்பைத் தொடங்கியது.சோழர் படைகள் வங்கதேசத்தின் பால வமிசத்துப் புகழ்பெற்ற மன்னனான மகிபாலனை எதிர்த்து பெரும் வெற்றிபெற்றது.திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகள் இராஜேந்திர சோழனின் கங்கை நோக்கிய படையெடுப்பு ஏறக்குறைய இரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்தன என்று சொல்கின்றன. இந்த இரண்டு ஆண்டுக் காலத்தில், வட இந்தியாவின் பல அரசுகள் சோழர்களின் பெரும்படைக்கு முன் தோல்வியுற்றன. ரனசுராவின் படைகளை வென்று தர்மபாலாவின் நாட்டிற்குள் சோழர் படைகள் நுழைந்தன. தர்மபாலாவின் மன்னனை வென்று சோழர் படைகள் கங்கை வரை சென்றது. தோல்வியுற்ற மன்னர்கள் வாயிலாகவே கங்கை நதியின்நீரைச் சோழநாட்டுக்கு இராஜேந்திர சோழனின் எடுத்து வந்தான் என்றும் திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகள் மூலம் அறியமுடிகிறது.

இராஜேந்திர சோழனின் படைகள், சக்கரக்கோட்டம், தண்டபுக்தி மற்றும் மகிபாலனை தோற்கடித்தாலும் இராஜேந்திர சோழன் தன்னுடைய ஆட்சிக்குட்பட்ட நாடுகளாக இந்த நாடுகளைச் சோழநாடுடன் இணைத்துக் கொள்ளவில்லை. சோழர்களின் படை பலத்தை வட இந்திய மன்னர்களிடம் நிரூபித்துக் காட்டிவிட்டுவரும் ஒரு முயற்சியாக இந்த கங்கை நோக்கிய படையெடுப்பை எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

கடாரம் மீதான படையெடுப்பு

தற்போதைய மலேசிய நாட்டில் உள்ள கெடா என்ற மாநிலதின் சரித்திரப் பெயர் கடாரம் ஆகும்.கி.பி. 1025இல் இராஜேந்திர சோழனின் பெரும் கப்பற்படை ஸ்ரீவிஜய சாம்ராஜ்யத்துடன் போரைத் துவக்கியது. ஸ்ரீவிஜயம் தற்காலச் சுமத்ரா நாட்டின் தீவில் உள்ள பாலம்பங்கில் உள்ளது என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. அப்போது ஸ்ரீவிஜயத்தின் மன்னனாக சைலேந்திர குலமன்னனான மார விஜயதுங்கவர்மனின் மகன் சங்கராம விஜயோத்துங்கவர்மன் இருந்தான். இராஜேந்திர சோழனின் கப்பற்படை ஸ்ரீவிஜயத்தின் படைவலிமை பெற்ற கடாரத்தை தாக்கி முற்றிலுமாக அழித்தது.

இராஜேந்திர சோழனின் இந்த ஸ்ரீவிஜயத்தின் மீதான கடற்படைத் தாக்குதல் என்ன காரணத்தால் நிகழ்ந்தது என்பதற்கு எந்த ஒரு வரலாற்று ஆதாரமும் கிடைக்கவில்லை. சைலேந்திர குல ஸ்ரீவிஜய மன்னர்களுக்கும், இராஜராஜ சோழனுக்கும் நல்ல நட்புறவு இருந்து வந்துள்ளது. மார விஜயதுங்கவர்மன் மன்னன் சூடாமணி விகாரத்தை நாகப்பட்டினத்தில் கட்டிக் கொடுத்தவன். இதற்கு இராஜராஜ சோழரின் முழு ஆதரவும் இருந்திருக்கிறது. இதன் காரணமாகவே இராஜேந்திர சோழனின் இந்த ஸ்ரீவிஜய படையெடுப்பிற்கான காரணம் என்ன என்பதில் குழப்பம் நீடிக்கிறது. ஸ்ரீவிஜயம், சீன நாடுகளுடன் நடந்துவந்த சோழ நாட்டின் வணிகத்தைத் தடுத்திருக்கலாம். அதன் பொருட்டே இந்தப் போர் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்ற கூற்றும் நிலவுகிறது. பரந்துவிரிந்திருந்த கடாரம் நகரத்தின் போர் வாயில் அருகே இருந்த வித்தியாதரதோரணம் என்ற வளைவை வெற்றி முழக்கத்துடன் இராஜேந்திர சோழன் கைப்பற்றினான் என இராஜேந்திர சோழனின் மெய்க்கீர்த்திகள் வாயிலாக அறியமுடிகிறது.

போரின் முடிவில் எந்த நிலப்பரப்பும் சோழ அரசுடன் இணைக்கப்படவில்லை என்றும் மீண்டும் சங்கராம விஜயதுங்கவர்மனே மன்னனாகச் சோழர்களால் முடிசூட்டப்பட்டான் என்றும் தெரிகிறது. குறிப்பிட்ட காலதிற்கு திறையாக இவ்வளவு செலுத்த வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாடுடன் நியமிக்கப்பட்டான் என்றும் கல்வெட்டுக்கள் வாயிலாக அறியமுடிகிறது.

பண்ணை, மலையூர் மற்றும் இலாமுரி தேசம்

இராஜேந்திர சோழனின் மெய்க்கீர்த்தியில் பண்ணை என்ற இடம் குறிக்கப்படுகிறது. சுமத்திராவின் கீழ்க்கரையில் உள்ள பகுதி பனி அல்லது பன்னெய் என்று அழைக்கப்பட்டது. இராஜேந்திர சோழனின் கல்வெட்டுகளில் இது பண்ணை என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அரேபியர்களால் லாமுரி என்றும், மார்க்கோபோலோவால் லம்பரி என்றும் அழைக்கப்பட்ட பகுதி சுமத்திராவின் வடபகுதியிலுள்ள இலாமுரி தேசம் ஆகும். சௌஜுகுவா இதனை லான்வூரி என்றார்.

மாநக்கவாரம்

மாநக்கவாரம் என்பது தற்போதைய அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளாகும். இந்த இடங்கள் அனைத்தையும் சுமத்திராவிலுள்ள ஸ்ரீவிஜய இராச்சியத்தையும், அதன் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட மலேயா நாடுகளையும் இராஜேந்திர சோழனின் கைப்பற்றினான் என்பதும் இராஜேந்திர சோழனின் கல்வெட்டுகள் வாயிலாகத் தெளிவாகிறது.

கடாரம் படையெடுப்பிற்குப் பின்னர் இராஜேந்திர சோழன் இருபது ஆண்டுகள்சோழ மன்னராக ஆட்சி செய்தார். இதன் பின்னர் ஏற்பட்ட போர்களில் இராஜேந்திர சோழன் கலந்து கொள்ளாமல், தன் மகன்களிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்ததார்.

சோழ நாட்டிற்குள் அடங்கிய பாண்டிய, கேரள நாடுகளில் குழப்பங்கள் ஏற்பட்டதை ஒடுக்க வேண்டியிருந்தது. இராஜேந்திர சோழனின் மகனான இராஜாதிராஜன் ஒரு நீண்ட படையெடுப்பை மேற்கொண்டார். இந்தப் படையெடுப்பு எப்பொழுது மேற்கொள்ளப்பட்டது என்பது சரியாகத் தெரியவில்லை. வெற்றிகொண்ட சோழர்களின் கல்வெட்டுகள் மூலமே இதனை நாம் அறிகிறோம். இந்த உள்நாட்டு கலகத்திற்கு சுந்தரபாண்டியன் தலைமையேற்று நடத்தி இருக்க வேண்டுமென்று தெரிகிறது.

‘திங்களேர்’ என்று தொடங்கும் இராஜாதிராஜனின் மெய்க்கீர்த்தி ஒன்று, மூன்று பாண்டிய மன்னர்களுடன் இவர் செய்த போர்களை விவரிக்கிறது. இராஜேந்திர சோழனை எதிர்த்த விக்கிரம நாராயணனுடன் போரிட்டு இராஜாதிராஜன் அவனை வென்றதாகக் கூறுகிறது. பத்துநாள் நடைபெற்ற போரின் முடிவில் இராஜாதிராஜன் பூபேந்திரச் சோழன் என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். மெய்க்கீர்த்தியில் பின்பகுதியில் கூறப்படும் சாளுக்கியருடனான இரண்டாம் போரில் விக்கிரம நாராயணன் பெயர் என்று குறிப்பிடப்படுவதால், விக்கிரம நாராயணன் சாளுக்கிய படைத்தலைவனாகயிருக்க வேண்டும் என்று தெரிகிறது.

மேலும் இராஜாதிராஜனின் பாண்டிய நாட்டுப் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து இராஜாதிராஜன் காந்தளூருக்குச் செல்லும் வழியில் வேணாடு மன்னனை போரில் கொன்றான் என்று தெரிகிறது. பின்னர் தென் திருவாங்கூரைச் சேர்ந்த கூபகர்களின் படைகளை நிர்முலமாக்கினான் என்றும் தெரிகிறது.

சோழர்களால் கைப்பற்றப்பட்ட பிறகும், பாண்டிய நாட்டிலும், சேர நாட்டிலும் பழமையான பரம்பரை மன்னர்களே தொடர்ந்து ஆட்சி செய்து வந்தனர். சோழப் பிரதிநிதிகள் அந்நாடுகளில் இருந்தும்கூட, இவர்கள் சோழ மன்னர்களுக்கு எதிராக கலகங்கள் பல செய்தனர். இதன் வாயிலாக சோழ மன்னர்கள் கொடுங்கோல் ஆட்சி புரியவில்லை என்பதும் சோழர்கள் அவர்களது முழு அதிகாரத்தை இந்த நாடுகளின் மீது செலுத்தவில்லை என்பதும் தெரிகிறது.

திருவண்ணாமலை மாவட்டம் செய்யாறு தாலுகாவிலிருந்து 30 கி.மீ தெலைவில் உள்ள நாட்டேரி என்ற ஊரின் அருகில் பிரம்மதேசம் எனும் கிராமத்தில் உள்ள சந்திர மெளலீஸ்வரர் கோயிலில் கிடைத்த கல்வெட்டு ஆதாரத்தின் வாயிலாக இராஜேந்திர சோழன் அங்குதான் இறந்தார் என்று தெரிகிறது.

விருதுகள்

இராஜேந்திர சோழன் பல விருதுகள் பெற்றுள்ளார், அவற்றில் சில முடிகொண்ட சோழன், பண்டித சோழன் வீர ராஜேந்திரன், கங்கை கொண்ட சோழன், கடாரம் கொண்டான். இராஜேந்திர சோழன் 33 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார் என்பது தெரிகிறது. இராஜாதிராஜனின் ஆறாம் ஆண்டுக் கல்வெட்டு ஒன்று, இராஜேந்திரன் இறந்ததைக் கூறுகிறது. இதன் வாயிலாக இராஜேந்திர சோழன் கி.பி 1044இல் காலமாயிருக்க வேண்டும் என்று தெரிகிறது.

About the author